هَجَرْتُ بَعْضَ أَحِبَّتِي طَوْعًا لأَنِّي رَأَيْتُ قُلُوبَهُمْ تَهْوَى فِرَاقِي نَعَمْ، يَشْتَاقُهُمْ قَلْبِي وَلَكِنْ وَضَعْتُ كَرَامَتِي فَوْقَ اشْتِيَاقِي وَأَرْغَبُ فِي وَصْلِهِمْ دَوْمًا وَلَكِنْ طَرِيقُ الذُّلِّ لا تَهْوَاهُ سَاقِي